Manuela Parra

Manuelle Parra-senault
Manuelle Parra-senault

Manuela Parra (Balaruc le Vieux, Francia).

Defínese como unha franco-española sobre a liña indecisa dunha fronteira mal recosida.
Poeta e gravadora, o seu traballo tenta facer dialogar a poesía co gravado. Fai camiñar as palabras e as imaxes para percorrer con elas os camiños do exilio. A súa poesía faise eco dun mundo terrible de vento e area, fame e frío, desamparo e amores perdidos pero sobre todo de inxustizas. As súas palabras zarandean porque leva unha mirada crítica sobre o noso mundo coa esperanza de espertar as conciencias.

Membro da Société des Poètes Français, Poètes sans frontière, da Maison de la Poésie Jean Joubert Montpellier e da Fondation Antonio Machado Collioure. Iniciadora do movemento poético Voix de l’extrême en Francia. Presidenta da Association Voix de l’Extrême.

Ten participado en numerosos encontros de poesía, exposicións e intervencións artísticas en Francia, España, Luxemburgo…

Algunhas obras individuais e colectivas:

  • Empreintes de la mémoire en héritage‘ (2014) Libro de artista. Edición limitada. Poemas e estampados en diferentes técnicas.
  • Contra. Poesía ante la represión‘ (2016) Recolla poética internacional colectiva (Murcia).
  • Enredado‘ (2016) Taller de micro-relatos do I.E.S. Tamujal de Arroyo de San Serván. Ed. Baile del Sol.
  • Les pas d’un exil à l’encre rouge‘ (2017) Ed. de la Nouvelle Pléiade
  • Anuncios X Palabras‘ (2017) Obra colectiva Ed. Baile del Sol
  • Voces del extremo‘ Antologia (2012/2016) Obra colectiva. Ed. Amargord.
  • Bêtes et bestioles‘. Obra colectiva. Revista Souffles, Les Écrivains Méditerranéens.
  • Las noches de Lupi en Moguer. Voces del extremo‘ Ed. LUPI.

 

ROUGE

Rouge
Rouge vif
Rouge à vif
Rouge à vie
Pain
Pain jeté
Pain mangé
Pain gagné
Barbelés
Piquets
Genoux ployés
Genoux blessés
Espoir
No pasarán!
Ils sont passés
Nous avons été abandonnés
Nous sommes enfermés

ROJO

Rojo
Rojo vivo
Rojo al vivo
Rojo de por vida

Pan
Pan tirado
Pan comido
Pan ganado

Alambradas
Estacas
Rodillas dobladas
Rodillas heridas

Esperanza
No pasarán!
Pasaron
Nos han echado
Fuimos abandonados
Fuimos encerrados

Manuela Parra

 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s